:: دوره 15، شماره 3 - ( 9-1399 ) ::
جلد 15 شماره 3 صفحات 65-74 برگشت به فهرست نسخه ها
پدیدارنگاری ارتباطات میان‌فردیِ مباین اخلاق، در تضییع استعدادهای سازمان
داوود خانی، دکتر محمد مهرآیین، دکتر علی شیرازی، دکتر علیرضا پویا
چکیده:   (294 مشاهده)
زمینه: ارزش‌های اخلاقی به عنوان زیرمجموعه‌ای از فرهنگ سازمان، تاثیر متقابل چند بُعدی بر روابط رسمی و غیر رسمی  و کنترل رفتاری اعضای آن دارد. ارزیابی تاثیر جنبه‌هایی از روابط و تعاملات میان‌فردی در سازمان‌ها که به مثابه کژکارکردهای اخلاقی، عامل تضییع استعدادهای سازمان شمرده می‌شوند موضوع پژوهش حاضر است.
روش: مطالعه حاضر پژوهشی کیفی با استراتژی پدیده‌نگاری است. جامعه آماری مجموعه کارکنان پیمانی یا رسمی ارگان‌های دولتی استان خراسان شمالی است که «تجربه تضییع استعدادها و مهارت‌ها» را در خود، همکاران، یا منابع انسانی زیرمجموعه خود داشته‌اند. تعداد 20 نمونه به شیوه غیرتصادفی و هدفمند از میان 17 ارگان دولتی انتخاب شده و از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته برای جمعآوری داده‌ها استفاده شد. تحلیل داده‌ها در سه گام کدگذاری باز، محوری، و گزینشی صورت گرفته و فضای نتیجه بر آن اساس ارائه شد.
یافته‌ها: پس از تلخیص، تقلیل، و کدبندی داده‌ها تعداد 11 کانون توجه (افق درونی) در حوزه کژکارکردهای برون‌نگر اخلاق در قالب 4 زمینه ارتباطی میان‌‌فردی (افق بیرونی) حاصل شد. تلفیق افق‌های بیرونی و درونی به ایجاد 21 طبقه توصیفی انجامید.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد «مدیران و سطوح بالاتر سازمان» با تعاملات ناکارآمد خود در قالب «بی‌تفاوتی و عدم حمایت از ایده‌پردازی» و «عدم مشارکت‌طلبی افراد» بیش‌ترین نقش را در تضییع استعدادهای سازمان ایفا می‌کنند. کژکارکردهای ارتباطی «افراد مستعد با مدیران» در اولویت بعد قرار گرفت.
 
واژه‌های کلیدی: کژکارکردهای اخلاقی، ارتباطات میان‌فردی، تضییع استعدادها
متن کامل [PDF 829 kb]   (58 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/9/23 | پذیرش: 1399/9/10 | انتشار: 1399/9/10


XML   English Abstract   Print



دوره 15، شماره 3 - ( 9-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها