1- دانشجوی دکترای حسابداری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 2- گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، etemadih@modares.ac.ir
چکیده: (1689 مشاهده)
زمینه: قضاوت اخلاقی حسابداران می‌تواند اثرات مطلوب یا نامطلوب گسترده‌ای بر سازمان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر نقش میانجی فرهنگ اخلاقی سازمانی در رابطه زیرساخت‌های رسمی اخلاقی و استقلال حرفهای با قضاوت اخلاقی حسابداران بود. روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان حسابداری، اساتید حسابداری، حسابداران شاغل در حرفه و حسابداران رسمی بود که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر نمونه تعیین و به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد. تعیین روایی محتوایی توسط متخصصان موضوعی انجام شد، روایی همگرا به روش AVE و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی انجام شد. جهت بررسی مدل و آزمون فرضیههای پژوهش از مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر و با استفاده از نرم افزار PLS2 پرداخته شد. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که زیرساخت‌های رسمی اخلاقی و استقلال حرفهای بر قضاوت اخلاقی و فرهنگ اخلاقی سازمانی حسابداران اثر مستقیم و معناداری دارند. فرهنگ اخلاقی سازمانی بر قضاوت اخلاقی حسابداران اثر مستقیم و معناداری دارد. نهایتاً اثر زیرساخت‌های رسمی اخلاقی و استقلال حرفهای در سازمان بر قضاوت اخلاقی حسابداران با متغیر میانجی فرهنگ اخلاقی سازمانی غیرمستقیم و معنادار می‌باشد. نتیجه گیری: درنتیجه، یافته‌های حاصل از این پژوهش میتواندبه تدوین و اجرای بهتر آیین‌نامه‌های اخلاقی حسابداران و حسابرسان و قضاوت و تصمیم‌گیری اخلاقی به حسابداران و حسابرسان کمک نماید.
Kamrani H, Etemadi H. Investigating the Mediating Role of Organizational Ethical Culture in the Relationship Between Formal Ethical Infrastructures and Professional Independence with Accountants' Ethical Judgment. , Ethics in Science and Technology. 2026; 20 (4) :111-121 URL: http://ethicsjournal.ir/article-1-3440-fa.html
کامرانی هدی، اعتمادی حسین. رابطه زیرساخت‌های رسمی اخلاقی و استقلال حرفهای با قضاوت اخلاقی حسابداران: نقش میانجی فرهنگ اخلاقی سازمانی. , اخلاق در علوم و فناوری. 1404; 20 (4) :111-121
