1- دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد جهرم ، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران 2- گروه جامعه شناسی، واحد جهرم ، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران ، keramatallahrasekh@gmail.com 3- گروه جامعه شناسی، واحد جهرم ، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران
چکیده: (1591 مشاهده)
زمینه: مشارکت اجتماعی امروزه یکی از مؤلفه‌های اصلی توسعه اجتماعی- اقتصادی است و عوامل متعددی در شکل گیری آن نقش دارند. اینپژوهشباهدفبررسی عوامل اخلاقی و اجتماعی مؤثر بر مشارکت اجتماعی شهروندان انجامشد. روش: روشتحقیق، توصیفی – همبستگی و از نوعپیمایشی بود. جامعهآماریپژوهش، کلیهشهروندان 18 تا 35 سال ساکندرشهر میناببودهاست.حجمنمونه بااستفادهازفرمولکوکرانبا375 نفربودهکهباروش نمونه گیریخوشه ایچندمرحلهایانتخابشدند. وابزارتحقیقپرسشنامهبود. برای تحلیل دادهها در بخش استنباطی با توجه به فرضیات پژوهش از آزمون ضریب همبستگی و همچنین رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها: نتایجحاکیازرابطهمعنی داریبینمتغیّرهایمستقل( اعتماد اجتماعی، تعلق اجتماعی، رشد اخلاق شهروندی، همدلی) بامتغیّروابسته(مشارکتاجتماعی)وجوددارد. نتایجحاصلازتحلیلرگرسیوننشاندادکه متغیرهای موثر توانسته‌اند بر مشارکت اجتماعی شهروندان با ضریب تعیین.452/0 تغییرات موجود را پیش بینی کنند کنندوازبینعواملمؤثّربرمشارکتاجتماعی،متغیّر رشد اخلاق شهروندی و همدلی بهترتیب تأثیرگذاری بیشتری را بر مشارکت اجتماعی داشته اند. نتیجه گیری: عمده ترین عامل تأمین مشارکت، آگاهی و علاقه مردم و حاکمیت اخلاق در جامعه است. تا زمانی که نتوان مردم را به این باور و یقین کشاند که با مشارکت، تعاون و همیاری، می توان به جامعه ای مرفه تر و سعادتمند دست یافت و تا زمانی که اخلاق محوری نادیده گرفته شود و نتوان فرهنگ خود محوری و خودپسندی را در جامعه از میان برداشت، تأمین مشارکت مردم امکان پذیر نخواهد بود.
