fa پیامدهای ضد اخلاقی خرافات از دیدگاه شاعران پارسی (بررسی موردی چشم زخم) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:90%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="AR-SA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">زمینه: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">باورهای خرافی ریشه فرهنگی داشته و در زندگی همه افراد کم و بیش وجود دارد و بنیانهای منطقی نمی توان برای آن متصور بود. این باورها عموما از نا آگاهی ناشی می شود و در واقع نوعی تلاش ناگزیر برای نفوذ به آینده است تا در مسیر وقایع و حوادث برای خوشایندسازی بر امور تأثیر بگذارد. یکی از نمونه های چنین باورهای خرافی مفهوم</span></span>&nbsp;<span lang="FA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">چشم زخم، عین الکمال یا به اصطلاح عامیانه نظرزدن است. این مفهوم از اعمال غیراخلاقی و نفرت انگیزی است که می تواند زندگی &nbsp;شخص یا اشخاصی را نابود سازد&nbsp; و در اعتقادات و باورهای مردمان به صورت های گوناگون از زمان های گذشته تا کنون مطرح بوده است. در این مقاله به بررسی پیامدهای ضد اخلاقی این خرافه به ویژه از دیدگاه ادبیات و شاعران پارسی چون سعدی پرداخته شده است.&nbsp; &nbsp;</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:90%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری:</span></span></b> <span lang="AR-SA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">مفهوم چشم زخم یکی از خرافه های رایج در کشور است . که در اشعار شاعران پارسی زبان دوران کلاسیک نمود داشته است. برخی چون </span></span><span lang="FA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">سعدی و عطار اعتقاد به این خرافه را دور از عقل دانسته و آن را ناشی از نادانی می دانند. اما برخی شاعران بزرگ زبان فارسی اشاره مستقیم و غیر مستقیم به آن دارند . البته این امر را نمی توان به عنوان پذیرش این خرافه از سوی این شعرا قلمداد کرد چرا که این مفهوم از آن جهت که در فرهنگ عامه ریشه کرده است گاه به صورت یک اصطلاح توسط افراد غیرباورمند به آن نیز به کار می رود. </span></span><span lang="AR-SA" style="line-height:90%"><span b="" mitra="" style="font-family:">&nbsp;شاعران پارسی زبان از دوره مشروطه به بعد ، &nbsp;به نقد اجتماعی مفهوم خرافات به طور کلی پرداختند و ریشه دواندن خرافات&nbsp; در میان جامعه را عامل عقـب ماندگی جامعه ایرانی، می دانستند. با جمع بندی دیدگاه های مطرح شده در ادبیات می توان گفت سه پیامد ضد اخلاقی خرافه گرایی در ادبیات قابل طرح است: ممانعت از پیشرفت، تضعیف اخلاق، &nbsp;باورهای معنوی و دین گریزی و ضررهای جانی و مالی.</span></span><span dir="LTR" style="line-height:90%"><span style="font-family:"Arial",sans-serif"></span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt">Background: </span></b><span style="font-size:10.0pt">Superstitious beliefs have cultural roots and are present in the lives of all people to a greater or lesser extent, and no logical basis can be imagined for them. These beliefs generally arise from ignorance and are in fact an inevitable attempt to influence the future in order to influence the course of events and incidents to make things pleasant. One example of such superstitious beliefs is the concept of the evil eye, the eye of perfection, or in popular parlance, looking at things. This concept is an immoral and hateful act that can destroy the life of a person or persons and has been present in people&#39;s beliefs in various forms since ancient times. This article examines the anti-ethical consequences of this superstition, especially from the perspective of Persian literature and poets such as Saadi.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt">Conclusion</span></b><span style="font-size:10.0pt">: The concept of the evil eye is one of the common superstitions in the country. Which has appeared in the poems of Persian poets of the classical era. Some, such as Saadi and Attar, consider the belief in this superstition to be far from reason and consider it to be due to ignorance. However, some great Persian poets have directly and indirectly referred to it. Of course, this cannot be considered as acceptance of this superstition by these poets because this concept has taken root in popular culture and is sometimes used as a term by non-believers. Persian poets from the Constitutional period onwards, have engaged in social criticism of the concept of superstition in general and considered the rooting of superstitions in society to be the cause of the backwardness of Iranian society. By summarizing the views raised in literature, it can be said that three anti-moral consequences of superstition in literature can be proposed: preventing progress, weakening morality, spiritual beliefs and aversion to religion, and loss of life and money.</span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> اخلاق, خرافات, چشم زخم, شاعران پارسی Ethics, Superstition, Evil Eye, Persian Poets 39 45 http://ethicsjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-3290-1&slc_lang=fa&sid=1 Saeed Azizpoor سعید عزیزپور azizpoorsaeed40@gmail.com 100319475328460013040 100319475328460013040 Yes Department of Persian Language and Literature, Yasuj University, Yasuj, Iran گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران