1- دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 2- استادیار، گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. ، m.ghasemi@iaubushehr.ac.ir 3- استادیار، گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
چکیده: (513 مشاهده)
زمینه: سرمایه اخلاقی یکی از مؤلفههای اساسی در حرفه حسابرسی است که میتواند بر اعتماد ذینفعان و کیفیت گزارشگری مالی اثرگذار باشد. با توجه به نقش انتخاب حسابرس در تضمین کیفیت حسابرسی، هدف این پژوهش تبیین نقش سرمایه اخلاقی در انتخاب حسابرس و بررسی تأثیر آن بر کیفیت حسابرسی و ارائه الگویی بهبودمحور است. روش:این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کیفی، با مصاحبه نیمهساختارمند از ۲۷ نفر از حسابداران ارشد مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران و اساتید دانشگاه، دادهها با روش نمونهگیری گلولهبرفی گردآوری و با تحلیل مضمون آتراید استرلینگ بررسی شد. در بخش کمی، برای اعتبارسنجی مدل کیفی، پرسشنامه محققساخته بین ۲۸۹ حسابرس ارشد رسمی بهصورت تصادفی ساده توزیع شد و ۲۵۹ پرسشنامه تحلیل گردید. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزارهایSPSS 26وAMOS 26انجام شد. یافتهها:نتایج بخش کیفی نشان داد سرمایه اخلاقی در انتخاب حسابرس در سه مضمون فراگیر قابل تبیین است: تقوا (خویشتنداری، خداترسی، رازداری)، معنیداری (تعهد، تخصصطلبی، استقلال، صداقت) و شفافیت (واقعبینی، قانونگرایی، پاسخگویی).یافتههای کمی، اعتبار مدل و اثر مستقیم سرمایه اخلاقی بر کیفیت حسابرسی را تأیید کرد. نتیجهگیری: سرمایه اخلاقی میتواند به عنوان معیاری مؤثر در فرآیند انتخاب حسابرس بهکار گرفته شود و ارتقای کیفیت حسابرسی را در سطح حرفهای تسهیل کند. بهکارگیری شاخصهای اخلاقی در نظام انتخاب حسابرس، میتواند گامی مهم در افزایش اعتماد عمومی و سلامت گزارشگری مالی باشد.
